ABOUT THIS IMAGE:

In celebration of the 17th anniversary of the launch and deployment of NASA's Hubble Space Telescope, a team of astronomers is releasing one of the largest panoramic images ever taken with Hubble's cameras. It is a 50-light-year-wide view of the central region of the Carina Nebula where a maelstrom of star birth - and death - is taking place.

Hubble's view of the nebula shows star birth in a new level of detail. The fantasy-like landscape of the nebula is sculpted by the action of outflowing winds and scorching ultraviolet radiation from the monster stars that inhabit this inferno. In the process, these stars are shredding the surrounding material that is the last vestige of the giant cloud from which the stars were born.

The immense nebula contains at least a dozen brilliant stars that are roughly estimated to be at least 50 to 100 times the mass of our Sun. The most unique and opulent inhabitant is the star Eta Carinae, at far left. Eta Carinae is in the final stages of its brief and eruptive lifespan, as evidenced by two billowing lobes of gas and dust that presage its upcoming explosion as a titanic supernova.

The fireworks in the Carina region started three million years ago when the nebula's first generation of newborn stars condensed and ignited in the middle of a huge cloud of cold molecular hydrogen. Radiation from these stars carved out an expanding bubble of hot gas. The island-like clumps of dark clouds scattered across the nebula are nodules of dust and gas that are resisting being eaten away by photoionization.

The hurricane blast of stellar winds and blistering ultraviolet radiation within the cavity is now compressing the surrounding walls of cold hydrogen. This is triggering a second stage of new star formation.

Our Sun and our solar system may have been born inside such a cosmic crucible 4.6 billion years ago. In looking at the Carina Nebula we are seeing the genesis of star making as it commonly occurs along the dense spiral arms of a galaxy.

The immense nebula is an estimated 7,500 light-years away in the southern constellation Carina the Keel (of the old southern constellation Argo Navis, the ship of Jason and the Argonauts, from Greek mythology).

This image is a mosaic of the Carina Nebula assembled from 48 frames taken with Hubble Space Telescope's Advanced Camera for Surveys. The Hubble images were taken in the light of neutral hydrogen. Color information was added with data taken at the Cerro Tololo Inter-American Observatory in Chile. Red corresponds to sulfur, green to hydrogen, and blue to oxygen emission.

For more information, contact:

Nathan Smith
University of California, Berkeley, Berkeley, Calif.
(phone) 510-642-6931, (e-mail) nathans@astro.berkeley.edu

Nolan Walborn
Space Telescope Science Institute, Baltimore, Md.,
(phone) 410-338-4915, (e-mail) walborn@stsci.edu

Ray Villard
Space Telescope Science Institute, Baltimore, Md.,
(phone) 410-338-4514), (e-mail) villard@stsci.edu

Keith Noll
Space Telescope Science Institute, Baltimore, Md.,
(phone) 410-338-1828, (e-mail) noll@stsci.edu

Lars Lindberg Christensen
ESA/Hubble/ST-ECF, Garching, Germany,
(phone) 49-89-320-06-306, (cell phone) 49-173-38-72-621, (e-mail) lars@eso.org

Object Names: Carina Nebula, NGC 3372

Image Type: Astronomical

نمی دانم چرا دیگر آواز ستاره ها را نمی شنوم و چرا انعکاس آسمان شب را در شن های صیقل خورده ی کویر نمی بینم. نمی دانم چرا گذشت زمان برایم معنایی ندارد. نمی دانم چرا با رفتن، جدایی را لمس می کنم. نمی دانم چرا دلتنگی را نزد ستاره ها بیشتر حس می کنم. ای کاش که نمی رفتم تا من هم تنهایی را حس می کردم. ای کاش که بر نمی گشتم تا دلتنگی ام را با تنهایی ام ترکیب نمی کردم. ای کاش که این ای کاش ها نبود.

نمی دانم چرا شادی باز گشتم، غمناک شد. دیدار دوستانم، نمی دانم چرا آرزویم شد. آیا آنقدر سخت است در کنار هم بودن. آیا آنقدر آسان است جدا بودن از هم. آیا جمع کوچک ما در زیر آسمان شب، ارزش ماندن را نداشت. آیا خاطرات با هم بودنمان، ارزش یاد آوری را هم نداشت. آیا گریه های ما در کنار خنده ها شیرین نمی شد. آیا به همین راحتی می توانی در دل بگویی : "من این جمع کوچک را فراموش کرده ام."

اگر توانایی بیان این جمله را نداشتی، بدان که من هم نمی توانم.

دوست دارم گریه ها و خنده ها باز هم ادامه داشته باشد، هر چند می دانم که دلتنگ این جمع کوچک شده ام.

راستی... سال نو مبارک.

Merry Christmas and Happy New Year

We're wishing you a Christmas
Full of laughter, love and light,
With delicious holiday foods
To excite your appetite.

We're hoping you receive
Delightful gifts to make you smile,
With family and friends
To love you all the while.

We wish you a Merry Christmas;
May your Christmas dreams come true,
And when Christmas is over,
Happy New Year, too!

By Joanna Fuchs

 کریسمس نزدیک بود. شب بود. آسمان برف می بارید. انگار اون هم جشن گرفته بود. دانه های نقره ای برف، درخشش غریبی داشتند. سکوت نیمکت خالی برف گرفته ی زیر درخت کاج وسوسه انگیز بود. وسوسه ای برای فریادی به گرمی شاخه های برف گرفته.

کودکی که لباس های کهنه و رنگ و رو رفته ای پوشیده بود در حال نگاه کردن به ویترین مغازه ها بود. ستاره ی کریسمس درخت کاج توجه کودک را به خود جلب کرده بود. کودک به سمت درخت کاج آمد و روی نیمکت برفی نشست. فرشته در حالی که ستاره رو در دست داشت گفت:

"چرا تنهایی و در این سرما بیرون از خونه هستی؟"

کودک با لحن شیرین کودکانه اش گفت: "خونه ای ندارم. مادرم به من می گفت که فرشته ی کریسمس می تونه آرزوهای ما رو برآورده کنه. آیا تو فرشته ی کریسمس هستی؟"

فرشته:" نه. من فرشته ی درخت کاج هستم. اما تو چه آرزویی داری؟"

کودک که از سرما اشک هایش جاری شده بود گفت:" دوست دارم مادرم رو ببینم. "

فرشته:" شاید بتونم آرزوت رو برآورده کنم."

کودک با لبخندی کودکانه گفت:" واقعا. پس می تونی یک شکلات هم برای من ظاهر کنی."

فرشته با لبخندی گفت: "چرا که نه. حالا چشمهات رو ببند و دوباره باز کن."

کودک چشمهایش را بست و دوباره باز کرد. یک قطعه شکلات کوچک در دستان کوچک کودک وجود داشت. طوری که انگار بابا نوئل همه ی هدیه های کریسمس امسال را به او بخشیده باشد، شاد بود.

فرشته گفت:" حالا دوست داری مادرت را ببینی."

کودک:"بله. خیلی دوست دارم."

فرشته:" پس دست من رو بگیر."

کودک دست فرشته رو گرفت. پس از چند لحظه کودک به همراه فرشته از میان برف های زیبای کریسمس به آسمان پرواز کردند.

بدن بی جان کودک در حالی که شکلاتی در دست داشت هنوز روی نیمکت برف گرفته ی زیر درخت کاج تکیه داده بود. چشمانش انگار که به خواب شیرینی رفته بود، بسته شده بودند. لبخندش هنوز روی چهره ی زیبایش نقش بسته بود. امشب شب کریسمس هست. کریسمس مبارک.